WRÓĆCIE DO DOMU

Wszystkim polskim zagionym himalaistom   

Słowa i muzyka - Tomasz Wieczorek

Przy świątecznych stołach puste miejsca
I albumy pełne Waszych zdjęć,
Wciąż otwarte rany w naszych sercach,
Wciąż tak wiele niezdobytych miejsc.

W stronę drzwi spojrzenia pełne wiary,
Że staniecie w nich tak, jak sprzed lat
I wrażenie, że Was ktoś za karę
Zabrał w inny, może lepszy świat.

            Wróćcie do domu, wróćcie jak zawsze
            I pamiętajcie o tym, że
            Ktoś bliski tutaj za Wami płacze
            I w nocy roni rzewną łzę.

Dobry Boże - czemuż tak się dzieje,
Że nie dajesz czasem wrócić z gór?
Zostaw nam przynajmniej tę nadzieję,
Że wędrować można też wśród chmur,

Że tam nie będziemy nigdy sami,
Bo marzenia nasze spełnią się,
I wśród szczytów razem z Aniołami,
Strzec będziemy zgubionych we mgle.

            Wróćcie do domu, choćby inaczej,
            Anielskich skrzydeł czujmy moc.
            Otulcie nimi tych, którzy płaczą,
            Niech w końcu mają cichą noc.

        Wróćcie do domu, choćby spod grani,
        Choćby do szczytu pozostał krok,
        Bo dla nas będziecie zawsze wygrani,
        Gdy Was ominie przedwczesny mrok...

Hala Boracza - Katowice, marzec - lipiec 2013